Nina en de Europese YWCA

Nina Meiling is een oude bekende bij YWCA Nederland. Niet alleen zat zij in het bestuur van de Nederlandse YWCA. Afgelopen najaar voltooide zij haar voorzittersrol bij de Europese YWCA. We blikken graag even terug. 


1. Jij was afgelopen jaar voorzitter van de Europese YWCA. Dat vinden we natuurlijk heel tof. Hoe heb je dit jaar ervaren?
Het was super leerzaam. Ik heb ontzettend veel bijzondere mensen ontmoet, veel geleerd over met name de Europese YWCA’s, de structuren van jongerenorganisaties en Council of Europe, European council, European union etc.. Ik heb ook gemerkt hoe ontzettend meer werk het was dan ik van tevoren had gedacht. Soms kostten ogenschijnlijk kleine acties héél veel werk: lobbyen, bellen, heen en weer ge-mail, vergaderingen bijwonen… allemaal voordat je echt een resultaat boekt. Dat is soms lastig want ik ben van nature soms best ongeduldig.

2. Wat zijn de positieve belangrijkste stappen die er tijdens jouw voorzitterschap zijn gezet binnen de Europese YWCA?
Ik ben wel trots op wat we allemaal bereikt hebben. Het zijn vooral randvoorwaarden geweest. Zo hebben we ervoor gezorgd dat we officieel geregistreerd werden in Zweden (wat echt lastig bleek te zijn, maar het is gelukt!), hebben we een actieve Facebookpagina opgezet, hebben we een website zelf gebouwd en gelanceerd en hebben we meerdere study sessions georganiseerd (de funders erachter zeiden dat ze zelden zo’n goeie study session hadden gezien :-)).

We hebben een sterke positie opgebouwd binnen de European Youth Forum (toen ik in 2013 voor het eerst naar een Youth Forum-bijeenkomst ging, wist geen enkele organisatie daar wie de YWCA was). Na 4 jaar heeft de YWCA daar een sterke rol gekregen binnen de value based organisaties en is er een sterke samenwerking ontstaan met de ‘big 6′-organisaties in Europa (inclusief voorbereidende meetings om te zorgen dat het beleid van de European Youth Forum voldoende onze waarden vertegenwoordigt).

Ik ben ook trots op het feit dat we bijna de hele constitution herschreven hebben naar een professioneel en waardevolle leidraad voor de organisatie. We hebben een Nominations Committee opgericht, de naam veranderd, twee geweldige ERM’s georganiseerd (de eerste zelfs maar met zn vieren, wát een uitdaging was en dat heeft veel van ons gevraagd, maar het was een succes), héél veel grant applications geschreven die helaas niet zijn toegewezen, maar we bleven het proberen.

3. De Europese YWCA had financieel wat problemen, hoe zijn jullie daarmee omgegaan? Is het behalve vervelend ook leerzaam?
Dat was erg lastig inderdaad. Omdat elke nationale YWCA kampte met financiele problemen, had dit ook gevolgen voor het incasseren van de levies. Die werden heel vaak te laat of zelfs helemaal niet betaald. Wij konden daarom ook weinig doen, want zonder geld kan een organisatie amper draaien. Zo hadden we een bestuur dat fulltime werkte naast de bestuursfuncties en konden wij dus niet het dagelijkse werk uitvoeren wat eerst bij Marcia lag. Dat was lastig. We hadden geld nodig om geld te krijgen: iemand moest namelijk de grant applications schrijven, maar we hadden geen geld om iemand daarvoor aan te nemen. Het was zeker leerzaam! Maar we hebben daardoor veel minder kunnen doen dan we eigenlijk wilden.

4. Wat is jouw grootste les geweest?
De waarde van regelmatige meetings. We hebben het tweede of derde jaar besloten om elke week in ieder geval een skype-meeting in te plannen. Zo blijf je ‘on track’. Het is zo moeilijk om eens in elke twee maanden af te spreken. Je kunt je dan bijna niet meer herinneren wat er gebeurd is en taken lijken dan heel groot. Door elke week te skypen kun je steeds kleine stappen zetten. Dat heeft ons enorm geholpen. De andere les die ik heb geleerd is hoe belangrijk politiek is. In alles wat je wilt bereiken. Je kunt nog zulke mooie plannen hebben, zulke goeie mensen, goeie bedoelingen etc., maar als je je kaarten niet juist speelt heb je er niets aan. Je kunt nooit iets alleen doen, je hebt altijd draagvlak nodig. Door meer te denken aan ‘whats in it for the other?’ zie je in dat je voor ALLES wat je doet (organiseren van workshops, het lobbyen van stemmen voor een positie, het krijgen van hulp, het krijgen van funding, het inplannen van meetings ga zo maar door) draagvlak nodig hebt. Het gaat ALTIJD over: whats in it for the other? Als je de duidelijke waarde niet kunt benoemen waarom een ander zijn nek voor jou zou moeten uitsteken, dan kan je het wel vergeten.

5. Wat vond je het mooiste aan het voorzitterschap bij de YWCA Europa?
De sterke vriendschap die is ontstaan met de andere meiden in het bestuur. We hebben 4 jaar van ons leven samen gedeeld. We zijn in die 4 jaar van studerend naar werkend gegaan en tegen dezelfde uitdagingen aangelopen. Wanneer zeg je nee? Hoe kom je voor je zelf op? Wat krijgt prioriteit? Hoe zorg ik voor een balans in rust en werk? Nora en Gitte, waar ik 4 jaar mee in het bestuur heb gezeten, hebben een speciaal plekje in mijn hart. We hebben samen zo hard gewerkt en elke keer als de ander weer dacht: ‘ik weet het even niet meer’ werd die opgevangen. Dat vond ik mooi. Ik werd ook geïnspireerd door alle warme welkomen in de verschillende YWCA’s die we voor vergaderingen bezocht hebben. Prachtig om te zien wat er in Europa allemaal voor werk gedaan wordt.

6. Wie is jouw opvolger precies en waar gaat ze zich met name op richten?
Nora was de laatste twee jaar mijn vice-voorzitter. Ze is enorm krachtig, kan mensen in beweging krijgen, heeft een duidelijk beeld en ik ken weinig mensen die optimistischer zijn dan zij.

7. Wat is volgens jou de belangrijkste waarde van de Europese YWCA?
De verbinding en de mogelijkheid om om hulp te vragen. We moeten ook onthouden dat je niet altijd gebruik van hóeft te maken, maar dat je weet dat het een platform is dat je kunt gebruiken om connecties te maken, andere YWCA’s te bereiken en gelijkgestemden om advies te vragen. Ook partnerships hoeven niet, ze kunnen. Ik denk dat we meer gebruik kunnen maken van Social Media om bijvoorbeeld in de gesloten Facebookgroep alle YWCA’s zijn leden te laten toevoegen en daar hulpvragen uit te zetten. Simpele dingen zoals: hoe stuur je een nieuwsbrief naar je leden? Of: wie wil er samen een aanvraag doen voor een grant? of ‘hoe bereiken jullie vluchtelingen in je land?’ of ‘kan iemand onze constitution doorlezen en feedback op geven? Kennis delen is de kern.

8. Op welke manier kan YWCA Nederland meer verbinden met YWCA Europa?
Door te vragen waar behoefte aan is. The board weet waar nu de pijnpunten liggen. Mijn gok is op het schrijven van study session applications, het schrijven van content voor de nieuwsbrief, het vinden van iemand die kan helpen met het beantwoorden van de vele mails die binnenkomen. Meer verbinden kan denk ik ook door eens te vragen of je een skype call van the board deels mag meemaken. Dan krijg je een kijkje in de keuken en wordt de afstand tussen de nationale YWCA’s en de Europese YWCA kleiner.

9. Wil je nog iets kwijt over YWCA Europa?
Het was een superbijzondere ervaring. Het laat me zien dat je altijd iets kan, ook al twijfel je erover. De aanpak ‘ja zeggen’ en vervolgens uitzoeken hoe het werkt past goed bij mij en ook goed bij de YWCA. De valkuil bij alle YWCA’s is volgens mij, het gevoel dat je iets ‘moet doen’ en vervolgens dingen gaat doen waar niemand op zit te wachten. De YWCA is er om jonge vrouwen en vrouwen te ondersteunen. Begin altijd bij het onderzoeken van de behoefte. Waar hebben de Europese YWCA’s behoefte aan? Waar hebben de vrouwen van Nederland behoefte aan? En hoe kunnen we daar op inspelen? Op wie gaan we ons focussen? Focus is ZO belangrijk, dat zie ik ook dagelijks in mijn werk. Door je op iedereen te focussen, focus je je op niemand en bereik je ook niemand.

We zijn echt zo gelijk, wij vrouwen in europa, vrouwen in de wereld. We zijn allemaal op zoek naar een manier om de wereld een mooiere, tolerantere, vrijere, veiligere plek te maken en ieder doet dat in zijn eigen kracht. Dat inspireert me enorm.

YWCA Nederland bedankt Nina Meiling voor al het werk dat ze heeft verricht en voor dit interview. 

Reply